Het klinkt zo mooi: breiende ouderen en jong modetalent bij elkaar brengen om zo eenzaamheid onder senioren tegen te gaan. Granny’ Finest, het schoolvoorbeeld van een sociale onderneming, houdt echter op te bestaan. Wat ging er mis?
Het idee voor Granny’s Finest begint met een bezoek van Niek van Hengel aan zijn eigen opa in het verzorgingstehuis. “Ik ontmoette daar een oma die lekker aan het handwerken was en vroeg haar voor wie ze aan het breien was. ‘Voor niemand in het bijzonder’, antwoordde ze. Het was puur tijdverdrijf, een manier om prettig de dag door te komen. Ze wist zelfs niet wat ze precies aan het maken was. Ik herinnerde me op dat moment dat mijn eigen oma ook altijd dingen voor me maakte. Nog diezelfde dag reed ik met haar naar een wolwinkel. We zochten samen wol uit en ze breide een mooie sjaal voor me. Ik dacht dat er wel meer oma’s zouden zijn die hun tijd met handwerken doorbrengen. En tegelijkertijd leek het me logisch dat er meer mensen zijn zoals ik. Mensen die een zelfgebreide trui of sjaal van oma’s hand romantisch vinden.”
Van Hengel raakt erover in gesprek met Jip Pulles, die op dat...
