Luxe is Gucci, Prada, exclusieve producten en hoge prijzen. Althans, dat was eerder zo. Tegenwoordig draait het om minder tastbare zaken, zeggen vertegenwoordigers van eigentijdsere highend merken.


Luxe is al zo oud als de menselijke beschaving. Christopher Berry, emeritus professor politieke theorie en auteur van het toonaangevende The idea of luxury (1994), begint zijn relaas al bij de Romeinen.


Zij groeiden uit tot het meest gecultiveerde en decadente volk van hun tijd. Het dagelijks leven werd in toenemende mate bepaald door genot en extravagantie. Denk aan de luxueuze verwarmde baden en de exorbitante vreetfestijnen. Dit liep zo uit de hand dat de Romeinen zelfs luxewetten invoerden. Die moesten de buitensporige uitingen van rijkdom aan banden leggen door beperkingen te stellen aan de hoeveelheid geld die mocht worden uitgegeven aan banketten en versiering.


In de eeuwen daarna blijft luxe in Europa veelal voorbehouden aan een beperkte elite, die paleizen laat bouwen en zich ver boven het gewone volk verheft. De opkomst van massaproductie na de Tweede Wereldoorlog betekent een keerpunt.


Luxeproducten worden in hoog tempo toegankelijker voor meer mensen en in grotere aantallen geproduceerd. Een van de symbolen hiervoor werd de...