Deliveroo mag zijn koeriers niet meer als zzp'ers behandelen. Een klap voor de maaltijdbezorger, die onderdeel is van de ondemandeconomie waarin we met een druk op de knop krijgen wat we willen. Auteur Rens Lieman van 'Uber voor alles' zat een jaar lang aan de andere kant van die knop, waarin hij ondervond hoe het is om te werken voor Deliveroo, UberEats en Helpling.
Om elf uur ’s ochtends trek ik de voordeur achter me dicht van een huis in de Amsterdamse Spaarndammerbuurt. In de drie uur waarvoor ik via het Helpling-platform geboekt was, had ik het huis schoongemaakt. De klant was een meisje van mijn leeftijd. Ze had zich eerder die ochtend verontschuldigd, omdat ze zich nog niet had opgemaakt. Ze had een volwassen vrouw verwacht, geen jongeman van 29. In het Westerpark eet ik mijn lunch, om vervolgens gauw thuis mijn Deliveroo-thermorugtas op te halen. Als ik opschiet, kan ik nog in de lunchspits een paar uur eten bezorgen. In de avonduren wordt veel meer besteld en is er dus ook meer te verdienen, maar ik had die avond andere plannen.
Bij wijze van onderzoek voor mijn boek 'Uber voor alles'...
