Uit alle hoeken van de wereld komen mannen naar de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam voor een ‘signaturecoupe’ à la James Dean, met precisie in de pommade gebeiteld. Daar willen ze best voor wachten. Vijf uur desnoods, buiten voor de ruit. Medeoprichter Robert-Jan (‘Bertus’) Rietveld: “Iedereen voelt zich hier thuis, ook al maken wij elkaar de hele dag voor rotte vis uit.” Schorem Haarsnijder & Barbier strijkt tegen alle haren in.
Een dag eerder. Even een telefoontje naar de winkel, voor de zekerheid. Flarden muziek, ruis en caféachtig geroezemoes klinken op de achtergrond. “Schorem, met Miky!” (…) “De winkel kom je sowieso niet in. Laat dat duidelijk zijn.” (…) “Ik zorg ervoor dat-ie je terugbelt.” De volgende ochtend, een krap uurtje voor het interview, hangt Bertus aan de lijn. Of Bloody Butcher. Of Robert-Jan. Of gewoon Robert, zoals de mede-Schorem-baas zichzelf meestal voorstelt. Nee, het men-onlybeleid in de winkel is strikt. Er wordt geen uitzondering gemaakt, ook niet voor journalisten. Schorem – ‘de enige vrouwvrije zone van Rotterdam’...
