Ik heb de toekomst van retail gezien – en echt, ik ben er nu al klaar mee. Zo zat ik van de week aan de lunchtafel op mijn werk een boterham te eten. Naast me zat collega Bart. Die at niet. Die bestudeerde de ingrediënten die op de verpakking van een pakje roomkaas stonden afgedrukt. Dat deed hij samen met collega Laura. Bart las een ingrediënt voor, bijvoorbeeld strizine, en Laura begon dan als een gek allerlei sites en twitteraccounts af te gaan op haar iPhone en riep dan af en toe verschrikt: ‘Er is onderzoek in Amerika gaande. Ze vermoeden dat je er slokdarmkanker van kan krijgen.’ Bart was ook gaan surfen en riep: ‘Jezus! Moet je dit zien, hier, op YouTube, wat ze met die kalfjes doen… Getver!’ 


Check, dubbelcheck
Dit alles speelde zich af in nauwelijks vijf minuten, waarna de roomkaas demonstratief in de prullenbak verdween – en dat was eigenlijk het begin van het verhaal. Want de rest laat zich raden: Bart en Laura die hun volgers berichten dat roomkaas le-vens-ge-vaar-lijk is. Waarop die volgers datzelfde bericht retweeten, op Facebook zetten, vervolgens wordt er over geblogd en die blogs gaan ook al het hele land over… en ergens in het land begint een roomkaasproducent te merken dat de vraag naar zijn product...