‘Without music life would be a mistake’, luidde het citaat van Friedrich Nietzsche op een bord bij de ingang van het oude hoofdkantoor van Bax Music. De hamvraag is: zit er nog muziek in een muziekimperium met een Bax aan het roer? Oud-topman Jochanan Bax twijfelt geen minuut. Sinds 2003 is hij bezeten van groei in een markt die het moet hebben van flinterdunne marges.
Met de wetmatigheid dat 80 à 90 procent van de beginnende muzikanten hun instrument aan de wilgen hangen, moet je een rasoptimist zijn. Bax volgt zijn eigen buikgevoel en datasets. Niet vreemd, want sinds zijn 18e jaar kende hij niets anders dan zakelijk succes. Met een bachelor economie op zak had hij al 30 mensen voor hem en zijn broer werken. Logisch dat hij zijn ontslag in januari niet zonder slag of stoot heeft ondergaan. In 2 maanden tijd verhoogde hij zijn aandelenbezit van 40 naar 60 procent met als doel het ceo-schap weer op te eisen. De surseance van betaling besliste anders over wat hij beschouwt als ‘zijn’ levenswerk.
Het zegt veel over zijn vechtersmentaliteit dat Jochanan een bod heeft gedaan op de failliete boedel, waar veel gegadigden voor...