Nick de Ronde Bresser (Van Lier): 'Ik wil dat het merk nog eens 200 jaar meegaat'

Hij is pas 32 jaar oud, maar Nick de Ronde Bresser heeft al een uitzonderlijk trackrecord in de schoenen. Na schoenenlabel Mipacha en fashionmerken Gsus en Ontour te hebben geleid, nam hij deze zomer Van Lier over, het oudste schoenenmerk van Nederland. Voor De Ronde Bresser is het meer dan een strategische zet, het voelt als een verantwoordelijkheid: een 210 jaar oud familiebedrijf klaarmaken voor de toekomst, zonder het erfgoed uit het oog te verliezen. Zijn grootste wens? "Ik zou het mooi vinden als ik er een internationaal succes van kan maken."

Al vóór zijn studententijd was De Ronde Bresser bezig met, zoals hij het zelf noemt, ‘onderneminkjes’. Een geluidsverhuurbedrijfje, de eerste verkoop van Arizona Iced Tea in Nederland – hij zag overal kansen. Op zijn negentiende stopte hij met zijn studie wiskunde. Niet omdat het niet lukte, maar omdat hij een schoenenmerk wilde oprichten.

Mipacha

"Ja, die stap zie je niet vaak hè. Ik heb 3 jaar lang gedacht: ik pak m’n studie volgend jaar wel weer op. Dat is er nooit meer van gekomen. Het idee voor Mipacha ontstond toen een vriend een paar schoenen uit Peru meenam, gemaakt van kleurrijk Peruaans textiel. Toen hij in Amsterdam op die sneakers rondstapte, kreeg hij veel positieve reacties. Hij vroeg of ik hem wilde helpen ‘er iets mee te doen’, als studentenbijbaan. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan, want wat je op de markt in Peru koopt, wordt ter plekke gemaakt door mensen in de kraam."

Tekst loopt door onder het beeld

Productielijntje in Peru

"Via online speurwerk kwam ik in contact met een vrouw die de schoenen maakte. Met 5.000 dollar op zak, geleend van mijn vader en opa, ben ik naar Peru gevlogen om een productielijntje op te zetten. Wat best een uitdaging was: ik was 19 jaar, sprak geen woord Spaans. En het waren andere tijden hè. Internet zoals het nu is bestond toen nog niet, net als WhatsApp en andere manieren van communicatie. Maar het is gelukt en ik ging met een samplecollectie in mijn handbagage terug naar Nederland."

Viral op Facebook

"Om de schoenen aan de man te brengen, hebben we een crowdfundevent met modeshow georganiseerd in de Zuiderkerk in Amsterdam. We hadden vrienden en bekenden uitgenodigd en een eenvoudige website opgezet waar je de schoenen kon bestellen. Omdat we viral gingen op Facebook verkochten we in een week 300 paar en verdienden we 30.000 euro. Megaveel geld in die tijd, zeker als student. Met dat geld konden we de productie in Peru opschalen. Vervolgens zijn we beurzen afgegaan, eerst in Nederland, later in Duitsland, Frankrijk, L.A., Las Vegas, New York en Japan. Dat leverde mooie wholesaleklanten op, zoals 14Oz in Berlijn, Urban Outfitters in de Verenigde Staten en Ron Herman in Japan. Op een gegeven moment verkochten we in 100 landen en hadden we 5 eigen winkels en een webshop. Mipacha bestaat nog steeds, maar na 13 jaar was ik toe aan iets nieuws."

Trucje

"Dat werden Gsus en Ontour, 2 merken die ik in 2018 eigenlijk zonder nadenken heb gekocht van de Brand Retail Group (dat in 2019 failliet ging, red.). Mipacha liep goed en ik bleek best handig met social advertising. Gsus, een vrij uitgesproken merk, leende zich daar perfect voor. Ik dacht: ik ga hetzelfde trucje doen als met Mipacha en er een direct-to-consumermerk van maken. Ik heb een nieuwe webshop opgezet om de overgenomen voorraad te verkopen."

Op de plank

"De eerste 2 jaar verkochten we goed. Maar vanaf 2019 werd online advertising lastiger door andere regelgeving en werd adverteren duur. Ik heb er veel van geleerd hoor. Zo weet ik nu dat een businessplan uitwerken toch wel nuttig is. Het merk Gsus ligt nu op de plank. Ik ben op zoek naar een ondernemer die erin wil stappen. Ik blijf graag als partner en investeerder betrokken, maar iemand anders moet nu de kar gaan trekken."

Nieuw avontuur

"Ik wilde Mipacha overdragen omdat ik toe was aan een nieuw avontuur. Christina van Spaendonck (voormalig ceo van Van Lier, red.) was bezig haar focus te verleggen naar duurzaamheid, vrouwen en online. Mipacha paste precies in dat profiel, dus ik heb haar toen benaderd om deel te nemen. Dát is ‘m uiteindelijk niet geworden, maar we bleven wel in contact."

‘Het merk Gsus ligt nu op de plank. Ik ben op zoek naar een ondernemer die erin wil stappen’

Van Lier in het vizier

“Toen duidelijk werd dat Van Lier in de problemen zat en iemand nodig had om de boel te herfinancieren en te runnen, hoorde ik dat via Christina. Dat is in mijn hoofd gaan zitten, want eigenlijk paste het merk perfect bij mij. Ik heb in de afgelopen 13 jaar elk onderdeel van een schoenenbedrijf opgezet: van ontwikkeling, productie en logistiek tot distributie en marketing. Alles wat ik heb geleerd kan ik toepassen, en dan op een echt groot, oud merk.”

Tekst loopt door onder het beeld

Plan

"Ik had al gemeld dat ik interesse had en wilde kijken hoe ik het zou kunnen financieren om de boel weer draaiende te krijgen. Ik zou reorganiseren, dat moest ook, maar faillissement wil je liever voorkomen. Je weet nooit hoe het loopt, zeker omdat de bank recht had op een deel van de merkrechten. Of je dan alles in handen houdt, is nooit zeker. Mijn plan was om schulden te saneren via akkoorden met schuldeisers en het bedrijf te herstructureren. Maar in zo'n fase dat een bedrijf eigenlijk insolvent is, kunnen dingen snel gaan."

Klem

"Toen naar buiten kwam dat de coronaschuld niet meer kon worden afbetaald, ging de kredietverzekeraar van fabrikanten op zwart. Daardoor moesten alle openstaande rekeningen – meer dan 1 miljoen euro – eerst worden afbetaald voordat er ook maar één nieuwe schoen geleverd kon worden. Dat geld was er niet en geen investeerder gaat dat zomaar voorschieten zonder zekerheid. Het bedrijf zat klem, faillissement was de enige optie. Als dat niet was gebeurd, had het probleem zich verplaatst naar de fabrikanten en waren zij in de financiële problemen gekomen."

‘Ik sluit niet uit dat we in de toekomst misschien 1 of 2 brandstores openen, maar dat zouden dan meer museumwinkels worden’

De deal

"Het was uiteindelijk beter zo. Ik heb daarna een deal kunnen maken. Er waren ook andere geïnteresseerde partijen, het was in dat opzicht wel een race. Ik heb Geert (van Spaendonck, oud-ceo, red.) overgehaald dat ik de juiste persoon ben om het merk de komende jaren te runnen en dat mijn visie past bij wat hij voor ogen heeft. Hij heeft 30 jaar in het vak gezeten en voelt een verantwoordelijkheid voor wat er met het merk gebeurt.

Ik heb hem ervan overtuigd dat Van Lier een op zichzelf staand bedrijf moet blijven en niet moet opgaan in een grote organisatie. En ik heb Geert partner gehouden in het bedrijf. Hij kent het bedrijf van binnen en van buiten. Hij is ook al sinds 1991 hoofd design. Hij tekent al zijn ontwerpen met de hand, dat doet hij nu nog steeds. Ik doe dat ook. We werken samen aan nieuwe collecties. De samenwerking verloopt oprecht goed. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat het lastiger zou zijn, dat dacht volgens mij iedereen. Geert is immers al ruim 30 jaar het gezicht van Van Lier, dus dat we nu samen richting bepalen, had ingewikkeld kunnen zijn. In de praktijk werkt het verrassend soepel. Geert brengt enorm veel kennis en ervaring mee en ik waardeer dat hij me de ruimte geeft om mijn eigen koers te varen. Ik wil het niet ‘jinxen’, maar voorlopig heb ik niets te klagen."

Logge bedrijfsstructuur

"Aan de product- en klantkant is het merk Van Lier ijzersterk. Maar het bedrijf had problemen, anders was ik er niet geweest. De eigen winkels waren al langere tijd verlieslatend. De bedrijfsstructuur was in de loop der tijd te log geworden, met eigen servers en allerlei ingewikkelde systemen en programma’s. Familiebedrijven bouwen stukje bij beetje op en zien dan niet dat het geheel te zwaar is. Bovendien, niemand gaat zichzelf weg organiseren. Ik heb het systeem lichter gemaakt en de operationele kosten verlaagd. Het kantoor in Breda en het eigen magazijn heb ik gesloten. De medewerkers die nog betrokken zijn, hebben jarenlang met Geert samengewerkt en hebben veel begrip voor de situatie. Een faillissement was het laatste dat hij wilde. Na 30 jaar dienst is dat natuurlijk geen pretje."

'We moeten het verhaal, de historie, van Van Lier goed vertellen, zodat jonge mensen ontdekken waarom het merk zo mooi is'
 

Nieuwe organisatie

"We richten ons op wholesale en online, samen met een e-fulfilmentpartner. Voor een webshop van dit formaat is dat veel beter en we kunnen betere service leveren. Belangrijk is dat al onze fabrieken intact zijn gebleven tijdens de reorganisatie. We hebben onze rekeningen kunnen betalen en hen financieel kunnen ontzien. Veel fabrieken werken al tientallen jaren voor Van Lier, vaak als familiebedrijven waar inmiddels de tweede generatie actief is. In Portugal zitten Geert en ik met vader en zoon van de fabriek aan tafel, wij dragen dan wel de naam Van Lier niet, maar het gevoel van een familiebedrijf is er wel degelijk."

Prioriteit 1 tot en met 10

"Ik verander dan ook niet te veel, tenminste niet meteen. We blijven maken wat men van Van Lier verwacht, namelijk goede producten. Eén ding dat ik van de Gsus-periode heb geleerd: je bestaande klanten zijn het belangrijkst, die wil je behouden. Zeker bij een merk als Van Lier is het servicen van die groep prioriteit 1 tot en met 10. De gemiddelde Van Lier-klant is 50 jaar oud. De uitdaging zit in het bereiken van een nieuwe, jongere doelgroep. Dat zit deels in collectie en marketing. We moeten het verhaal, de historie, van Van Lier goed vertellen, zodat jonge mensen ontdekken waarom het merk zo mooi is. En ik denk echt dat het ook jonge mensen aanspreekt. Ik ben ervan overtuigd dat de klassieke schoen nog toekomst heeft en een comeback gaat beleven. Kijk… (tilt been omhoog, red.) ik draag zelf ook Van Lier-schoenen."

Tekst loopt door onder het beeld

Online versnelling

"Onder leiding van Christina is Van Lier al behoorlijk vernieuwd. Zo’n 60 procent van de verkoop komt nu uit online, wat megaveel is voor zo’n traditioneel merk. Toen zij begon was dat 5 procent en 3 à 4 jaar later 55 procent. Dus alle complimenten voor Christina."

‘Eén ding dat ik van de Gsus-periode heb geleerd: je bestaande klanten zijn het belangrijkst, die wil je behouden’

Museumwinkels

"De fysieke winkels waren al gesloten voordat ik betrokken raakte. Ze waren, wat ik al zei, een bleeder voor het bedrijf. Ik sluit niet uit dat we in de toekomst misschien 1 of 2 brandstores openen, maar dat zouden dan meer museumwinkels worden. Om mensen de feeling van het merk mee te geven. Niet als verkoopkanaal, daar zie ik geen muziek in. Het merk leent zich perfect voor online. En waarom ook niet? De Van Lier-klant kent zijn maat en weet vaak welk model hij wil. Ziengs, Manfield en Nelson zijn onze wholesale partners, zij zijn gespecialiseerd in retail. Wij zijn een merk. Wij moeten goede producten maken en aan goede marketing doen."

Concurrentie

"Van Bommel bijvoorbeeld, is net als Van Lier een prachtig merk, maar zit wat hoger in prijs. Wij hebben hele trouwe klanten en een laag retourpercentage. Wat ik hoor van klanten is dat de prijs-kwaliteitverhouding van Van Lier de beste is. Voor nog geen 200 euro heb je schoenen – al zeg ik het zelf – van topkwaliteit. Van Lier heeft het afgelopen jaar 120.000 paar schoenen verkocht. Maar met onze propositie en het verhaal achter het merk kunnen we denk ik echt wel groeien naar 200.000 paar schoenen per jaar."

Buitenland lonkt

"We beginnen met Duitsland, volgend jaar. De domeinnaam vanlier.de hebben we al. De Van Lier-schoen leent zich perfect voor de Duitse markt en het verhaal van vakmanschap en traditie past er ook goed. Bovendien hebben we de productiecapaciteit om op te schalen. We starten online, daarna gaan we op zoek naar wholesale partners. Na Duitsland richten we ons op Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Het jaar daarna misschien de Verenigde Staten. Amerikanen zijn gek op Nederlandse geschiedenis en de naam Van Lier ‘bekt’ er lekker."

Verantwoordelijkheid

"Geert heeft het merk grootgemaakt, Christina heeft de digitaliseringsslag ingezet. Ik zou het mooi vinden als ik er een internationaal succes van kan maken. Daarna draag ik het stokje weer over aan iemand die het nóg weer verder brengt. Het merk is groter dan ik. Ik zie het als cultureel erfgoed en voel daarin wel een verantwoordelijkheid. Ik wil ervoor zorgen dat Van Lier nog eens 200 jaar meegaat."

‘Amerikanen zijn gek op Nederlandse geschiedenis en de naam Van Lier ‘bekt’ er lekker’

Energie als motivatie

"Ik vind ondernemen gewoon heel leuk. Ik heb het 2 jaar iets rustiger aangedaan, ben in die tijd getrouwd. Van minder doen werd ik niet per se gelukkiger. Iets maken, bezig zijn met een proces en het verkopen, dat vind ik leuk. Succes geeft energie, dus dat is ook meteen m’n motivatie. Het gaat me niet om het geld, maar om het feit dat iets waar je hard aan werkt, lukt. Dat is het mooist."

Over 5 jaar

"Dan zijn we actief in het buitenland en groeien we in Nederland. Het zou mooi zijn als we dan op 3 à 4 keer het huidige volume zitten. Ambitieus, maar haalbaar. Het fundament is er en ik heb er in elk geval de energie voor."