Howard Schultz leerde Amerikanen, gewend aan een soort slootwater bij het ontbijt, echte koffie drinken en maakte van zijn Starbucks een iconisch merk. In 2008 keerde hij terug om dat merk van de ondergang te redden. Nu zegt hij Starbucks definitief vaarwel. Hans Verstraaten schetste drie jaar terug een portret van de ‘retailer met een heilige missie’.
2008 was een cruciaal jaar voor Howard Schultz – voor de topmanager Schultz en voor de mens Schultz. Acht jaar eerder had hij afscheid genomen als ceo van Starbucks. Zijn Starbucks, de onderneming die hij had opgericht en grootgemaakt. Hij ging zich bezighouden met goede doelen, al keek hij in de functie van chairman of the board nog wel van een afstand toe.
Maar niet echt streng. Want acht jaar later liepen de omzetten en winsten terug en, erger nog, was de koers van het aandeel Starbucks gehalveerd. Dus besloot Schultz, mede op sterk aandringen van grote aandeelhouders, tot een Steve Jobs-act: die was ooit ook teruggekeerd om zijn Apple te redden. Dat was de taak van Schultz nu: zijn Starbucks van de ondergang redden.
Dat het beroerd ging met Starbucks was...
