Ach, La Place. Ik kwam er graag en vaak. Voor een gunstig geprijsd gevarieerd ontbijtje – 'Een spiegeleitje erbij?' Voor een kop koffie met een appelgebakje. Voor een broodje met een kom soep.
Vers, bereid voor het oog van de klant. Zo werd het in 1987 opgerichte La Place groot. Eerst in V&D-warenhuizen, later ook langs snelwegen, in binnensteden en winkelcentra. Het devies van geestelijk vader Paul Bringmann: niet stil blijven staan, steeds vernieuwen. "We waren de eersten die begonnen met Franse broodjes. Toen iedereen dat overnam, stapten we over op ciabatta, en van ciabatta op focaccia, en van focaccia op zuurdesembrood", zei hij eens in een interview.
Glans eraf
Niet stil blijven staan, steeds vernieuwen. Menig managing director of ceo zal het met hem eens zijn. En terecht. Maar slaagt La Place daarin? Mwah. Onder de vleugels van Jumbo, dat La Place begin 2016 voor 48 miljoen euro opviste uit de failliete boedel van V&D, verloor het aan glans.
De supermarktketen vertilde zich aan de horecaformule. Gewend aan kleine marges werd er vooral gestuurd op efficiëntie. Bij tests van nieuwe concepten lag de nadruk op...
