Terwijl retailers midden in de zomervakantie zitten, met wisselende bezetting door verlofroosters en tijdelijke zomerkrachten die de gaten opvullen, is er een wet aangenomen die de personeelsinzet in de sector op de schop gooit. Op 7 juli stemde de Eerste Kamer in met de Wet meer zekerheid flexwerkers, nadat de Tweede Kamer dat al op 12 mei deed. De meeste onderdelen treden op zijn vroegst op 1 januari 2028 in werking en wie denkt dat dit ver weg is, verkijkt zich.
Laten we beginnen met de inhoud van deze Wet meer zekerheid flexwerkers. Het nulurencontract verdwijnt en daarvoor in de plaats komt het bandbreedtecontract: een vast minimumaantal uren met een maximum dat niet meer dan 30 procent hoger mag liggen. Bij een minimum van 10 uur mag het maximum dus 13 uur zijn. Werkt iemand structureel meer, dan moet je een contract met meer uren aanbieden. Een werknemer mag een dergelijk aanbod van meer uren natuurlijk afwijzen, maar die mogelijkheid op zichzelf geeft in de praktijk weinig houvast. Voor uitzendkrachten wordt fase A verkort van 78 naar 52 weken en fase B naar 2 jaar, met recht op ten minste gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden als vast personeel. Ook de...
