Door Kitty Koelemeijer
Hoogleraar marketing & retailing aan Nyenrode Business Universiteit
Veel retailers worstelen met maatschappelijk verantwoord ondernemen, oftewel duurzaamheid. Ze beseffen dat respect voor milieu, mens en dier bepalend is voor de relevantie van hun winkels en daarmee voor hun bestaansrecht. En zeker de marktleiders voelen zich aan hun stand verplicht te voldoen aan de eisen van toonaangevende keurmerken. Er bestaan tientallen nationale en internationale, al dan niet geaccrediteerde duurzaamheidskeurmerken voor voedingsmiddelen en non-foodproducten. Veelal gericht op bescherming van het milieu, zoals het Marine Stewardship Council-keurmerk voor duurzaam gevangen vis. Maar ook bijvoorbeeld tegen kinderarbeid of voor het betalen van een behoorlijk loon.
Het is kostenverhogend om de eisen van die keurmerken nauwgezet op te volgen. Het zoeken en monitoren van de juiste aanbieders, vaak in verre landen, is daarnaast ingewikkeld en wordt om die reden vaak uitbesteed aan externe partijen, zoals UTZ. En zelfs dan weet je nooit zeker of de ingekochte producten daadwerkelijk aan de eisen voldoen. Een schandaal ligt om...
