Wie in de supermarktbranche werkt, leert al snel rekenen. Dat is ook nodig, met een miljardenomzet en winstmarges van slechts 1 à 2 procent. Zie ik cijfers, dan begin ik automatisch te rekenen. Dat is een tic, die je in de loop van de jaren ontwikkelt.
Recent was ik bij de presentatie van het duurzaamheidsverslag van Albert Heijn. Een van de pijlers is 'gezond'. In het duurzaamheidsverslag staat dat er 134 miljoen minder suikerklontjes via de kassa's de AH-winkels hebben verlaten. In het voorwoord schrijft de keten dat zij haar verantwoordelijkheid neemt: 'Onze schaal, kennis en technologie blijven inzetten voor vooruitgang, niet omdat het makkelijk is, maar omdat het het juiste is.'
Wel erg kleine stapjes
Die schaal is op het eerste oog indrukwekkend. Volgens eigen zeggen voorziet de marktleider dagelijks 7 miljoen borden in Nederland en Vlaanderen van voedsel. Laten we dat eens doorrekenen. 134 miljoen klontjes verdeeld over 7 miljoen 'borden', ofwel dagelijkse klanten, komt neer op zo'n 20 klontjes per klant per jaar. Dat is minder dan een half klontje per week.
Ter vergelijking: de Hartstichting meldt dat de helft van de jongeren gemiddeld 90 suikerklontjes per week binnenkrijgt, alleen al via suikerhoudende dranken. Ondanks de inspanningen van Albert Heijn blijft dat aantal dus praktisch gelijk.
Dezelfde rekensom voor verzadigd vet levert minder dan 1 gram per bordje per week op, tegenover een consumptie van circa 140 tot 175 gram. Voor zout gaat het om iets meer dan 1 gram op een wekelijkse consumptie van 60 tot 80 gram. Albert Heijn zegt overigens bewust te kiezen voor kleine stapjes om de consument mee te nemen in de smaakbeleving. Maar zulke kleine stapjes?
Zit 'gezond' daadwerkelijk in het dna van het bedrijf in Zaandam? Of sust men elkaar daar in slaap met het idee dat 'we iets doen'?
Soms doet de inspanning van de ene afdeling zelfs de inzet van een andere teniet. Neem de eiwittransitie: Albert Heijn streeft naar 60 procent plantaardige eiwitten in 2030. Momenteel is het aandeel plantaardig 44,2 procent en dat cijfer is sinds 2024 stabiel. De reden: AH 'snoept' mee van de groeiende omzet van producten met toegevoegde dierlijke eiwitten, de hi-protein trend. Wat zal AH overigens blij zijn dat de volgende trend om 'extra vezels' draait - een trend waar geen enkele afdeling de andere mee in de wielen zal rijden.
Overheid zal ingrijpen met suikertaks
In de kern loopt Albert Heijn op gezondheid een marathon. De weg is lang en het traject is zwaar. Als echte sportliefhebber sta ik aan de zijlijn te applaudisseren voor de loper in de kopgroep. Maar in topsport wil je als fan dat het talent er alles uithaalt. Albert Heijn is weliswaar medetrendsetter in duurzaamheid, de rest van de reguliere ketens volgt nog trager. Het tragische is dat daardoor niemand, ook niet intern, de marktleider aanspoort om voluit te gaan. Onderliggend wint de angst het verdienmodel te schaden.
Het publiek kan alleen maar het talent aansporen, dat is alles. Om echt sneller te gaan zal uiteindelijk de overheid ingrijpen. Kijk maar: in het regeerprogramma staat een suikertaks, nadat tabak de schappen uitgeschopt is.
Grote veranderingen hoeven we niet van de markt zelf te verwachten. Ook niet van Albert Heijn en dat is bitter. Tot die tijd wens ik AH een onsje meer ambitie toe - zeker in het verminderen van de grammen zout, suiker en vet.
Reacties 0